زمانی از اون اینترنت28.8kb سه ساعته تا آخرین قطره استفاده می کردم، اما الان، 1mb اون هم unlimit جلوی روم گذاشته اما نمی رسم دست بهش بزنم.
 اینو میشه به حساب بازی روزگار گذاشت؟ خودم که هنوز با این جمله مخالفم.

پ.ن۱: ازهمه کسانی که احتمالاً به این وبلاگ سر زدن و مدام پست (ماقبل) آخر رو دیدن و احیاناً خوندن  تشکر و معذرت خواهی کنم. بخصوص از جوزف عزیز که کامنتش ۱۰ روز در انتظار پابلیش بود.(شرمنده، تو دیگه ببخش!)
پ.ن۲: شاید تکراری باشه، اما تا آخرین ذره حیاتی که وجود داره رو این درسها ازم گرفتن. شاید این بهانه‌ی خوبی برای ننوشتن بوده باشه.
پ.ن۳: دلم برای پ.ن گذاشتن تنگ شده بود!

مسافرت رفتن بین دو جلسه از ترم تابستونی میتونه حال و هوای آدم رو عوض کنه. این کار خداپسندانه رو به همه (همه اونهایی که دوتا درس 3 واحدی دارند) توصیه می کنم. (;

خوش باشین.